18 / 7 / 1383 شنبه درس شمارهء ( 686 ) كتاب النكاح / سال هفتم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس اين جلسه : استاد مد ظله در اين جلسه به ادامه بحث حكم مهريه در صورت تبيّن فساد عقد بعد از دخول پرداخته ، ضمن نقل نظر صاحب شرايع و تعدادى از فقهاء ديگر مستند آن را كه روايت حفص بن البخترى است با روايات معارض با آن ، نقل و بررسى مىنمايند ، سپس براى رفع تعارض ما بين روايات جمع‌هايى كه مطرح شده را بيان نموده ، با طرح اشكال به آنها وجه جمع بين آنها را ورود روايت حفص در مورد علم زوجه به فساد عقد ( به خاطر وجود قرائن داخلى ) دانسته ، سپس حكم وارد در اين روايت را استحبابى مىدانند . ايشان در ضمن بحث‌هاى اين جلسه قائل مىشوند كه در صورت دخول شبهتاً ، مهر المسمى بر عهده زوج قرار مىگيرد نه مهر المثل . * * * الف ) طرح مسأله مورد بحث ( حكم مهريه در صورتى كه بعد از دخول ، معلوم مىشود عقد فاسد بوده است ) 1 - نظر صاحب شرايع و مستند آن در چند جلسه گذشته بحث درباره مهريه در صورت تبيّن فساد بعد از عقد بود . مرحوم صاحب شرايع فرمود : و لو تبين فساد العقد اما بان ظهر لها زوج او كانت اخت زوجته او امها او ما شاكل ذلك من موجبات الفسخ و لم يكن دخل بها فلا مهر لها و لو قبضته